Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Dzieje Tristana i Izoldy - Przykładowe wypracowania

był żonaty z kobietą, które również była Izoldą, jednak zwaną Izoldą o Białych Dłoniach. Ranny rycerze czekał na znak od swojej dawnej ukochanej – biały żagiel ukazujący się na statku miał, oznaczać, że Jasnowłosa przybędzie, czarny zaś, że odmawia. Tristan zapytał o znak swojej żony, a ta zazdrosna skłamała, że żagiel jest czarny. Zrozpaczony mężczyzna umarł, a w tym samym momencie wbiegła do komnaty Izolda Jasnowłosa i widząc śmierć kochanka, także skonała.
Na wieść o tych smutnych losach pary, król Marek kazał ich pochować po dwóch stronach kaplicy. Cudem nad grobem Tristana wyrosło pnącze, które dosięgło mogiły Izoldy i połączyło symbolicznie kochanków po śmierci.
Miłość bohaterów utworu jest tragiczna, na jej drodze stoi wiele przeszkód. Od początku skazana jest na niepowodzenia. Bohaterowie są bezsilni wobec własnego losu, ich serca rozrywane są pomierzy miłością a zasadami moralnymi. Miłości tej nie jest w stanie zniszczyć ani różnica statusu społecznego kochanków, ani nakazy religijne. Bezsilne wobec potęgi tego uczucia są rozłąka, zasady etyczne i obyczajowe. Jest to miłość pełna, zarówno w sensie duchowym, jak i cielesnym, fizycznym. W przypadku uczucia Tristana i Izoldy pojawiają się także siły pogańskie, nadprzyrodzone, które symbolizuje wino z eliksirem miłosnym. Kochankom sprzyjają siły przyrody. Motyw pnącza, łączącego groby kochanków po ich śmierci symbolizuje wieczność i potęgę ich miłości, która jest od śmierci silniejsza.
Tragiczna miłość jest jednym z toposów w dziejach literatury. Tristan i Izolda stali się najbardziej znaną parą kochanków skazanych na tragedię; później do grona tego dołączyli tak znani bohaterowie, jak Romeo i Julia z dramaty Szekspira, których losy były podobne do dziejów naszych bohaterów.

2.Przynależność gatunkowa „Dziejów Tristana