Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.

Dzieje Tristana i Izoldy - streszczenie

lasu moreńskiego.

Pewnego razu Tristan i Izolda trafiają do pustelnika – Ogryna. Mnich mówi, że wyznaczono nagrodę 100 sztuk złota za głowę rycerza a także usiłuje przekonać go do zejścia z grzesznej drogi, Tristan tłumaczy jednak, że nie grzeszy, bowiem miłość jest efektem wypicia magicznego napoju.
   
Pies Tristana – Łapaj – wciąż mieszka w zamku, jednak od zniknięcia swego pana bardzo zmizerniał. Baronowie radzą, by wypuścić zwierzę, które pobiegnie do swego właściciela i w ten sposób pomoże go znaleźć. Pościg za psem dobiega do skraju puszczy i tam odstępuje. Łapaj odnajduje swego pana, a Tristan za radą Izoldy uczy go, by nie szczekał i w ten sposób ich nie zdradził.
   
Pewnego dnia jeden z baronów poluje w lesie i zauważa go Gorwenal, który zabija go i wiesza jego głowę przed szałasem Tristana. Wkrótce ciało barona zostaje odnalezione i nikt więcej nie waży się wkroczyć do moreńskiego lasu. Innym razem zmęczony Tristan powrócił z polowania i położył między sobą a Izoldą miecz, po czym zasnął. Śpiących zobaczył leśniczy i doniósł o tym do zamku. Król Marek udał się we wskazane miejsce i początkowo chciał zabić śpiącego Tristana, ale ujrzawszy miecz między nim a Izoldą uznaje, że ich miłość nie może być grzeszna. Postanowił im wybaczyć i na znak tego podmienił miecz rycerza na własny, zostawił tam rękawiczki otrzymane od Izoldy i dał jej swój pierścień. Po obudzeniu kochankowie pomyśleli, że król był w tym miejscu sam i wrócił do zamku po posiłki, więc uciekli w stronę Walii. Po jakimś czasie zrozumieli, że król wybaczył im i zechcieli pogodzić się z nim. Poprosili brata Ogryna o pomoc, ten napisał list do króla w imieniu Tristana. Rycerz zaniósł go sam i wrócił do pustelni, by tam czekać na dalsze wieści.
   
Marek zebrał swoich doradców i przeczytał im list. Tristan